CVS چيست؟

یک مجموعه ای از مشکلات بینایی می باشد که مرتبط است با افرادی که به مدت طولانی با  کامپپوتر کار می کنند. با افزایش رو زافزون کامپیوتر در محل هاي كار و حتي در خانه ها تعداد كسانيكه از به CVSدچار می شوند افزايش می یابد

علائمCVS:
علایم این عارضه شامل:خستگي چشم، خشكي چشم، سوزش، اشك ريزش، تاري ديد،درد در گردن و شانه ها می باشد.يكي از علل مهم خشكي و سوزش چشمان هنگام كار با كامپيوتر كاهش ميزان پلك زدن است.برای جلوگیری از خستگی چشمان در هنگام کار با کامپیوتر باید هر2 ساعت کار با کامپیوتر،15 دقیقه استراحت نموداستفاده از صندلی مناسب و همچنین پایین تر بودن صفحه مانیتور از صورت می تواند تا حدودی از علایم این عارضه پیشگیری نمود.در صورت ناراحتی و مشکلات زیاد چشمی می توان با مراجعه به چشم پزشک از قطره های چشمی استفاده نمود

علل و درمان تهوع و استفراغ

تهوع و استفراغ در بسیاری از اختلالات اتفاق می افتد. در اینجا برخی علل شایع و اینکه چطور بر معده شما اثر می گذارند، آورده می شود.

 

علت ها:

تهوع و استفراغ می توانند به دلایل زیر آغاز شود:

عفونت معده و روده:

التهاب معده و روده مشخصاً به وسیله عفونت های ویروسی و باکتریایی ناشی از آب یا غذای آلوده ایجاد می شود. علاوه بر تهوع و استفراغ ممکن است اسهال آبکی و گرفتگی های عضلات شکمی هم داشته باشید.

سردرد:

یک سردرد شدید مانند میگرن می تواند باعث ایجاد تهوع و استفراغ شود.

اختلالات گوش داخلی :

اختلالات گوش داخلی مانند بیماری حرکت نیز می تواند تهوع ایجاد کند.

درمان پزشکی:

درمان با داروهای ضد سرطان و اشعه درمانی غالباً با استفراغ همراه است.

سموم:

سطح بالای سموم مانند الکل ، نیکوتین و داروهایی مانند آنتی بیوتیک ها در خون می توانند باعث بروز تهوع و استفراغ شوند.

هورمون ها:

تغییرات هورمونی اوایل حاملگی می تواند منجر به حالت تهوع و استفراغ شود، همانگونه که موج هورمونی اغلب در دوره های استرس شدید می تواند چنین کاری را انجام دهد. مشکلات غده تیروئید نیز، چه هورمون زیاده از حد تولید شود و چه کم، می تواند باعث تهوع شود.

زخم گوارشی:

زخم های گوارشی، زخم های روبازی هستند که در آستر معده، قسمت های ابتدایی روده کوچک یا مری اتفاق می افتند. نشانه معمول زخم، سوزشی ما بین استخوان های قفسه سینه شماست، ولی زخم ها در عین حال می توانند باعث تهوع و استفراغ نیز شوند. بسیاری از زخم های گوارشی ناشی از باکتری ای به نام " اچ پیلوری" هستند.

سنگ های کیسه صفرا:

سنگ های کیسه صفرا، رسوبات جامدی از کلسترول و نمک های کلسیم هستند که در کیسه صفرا یا نزدیک مجاری صفراوی شکل می گیرند. گاهی سنگ های کیسه صفرا باعث تهوع، استفراغ، سوءهاضمه و درد شکمی می شوند.

پانکراتیت:

پانکراتیت وضعیتی است که در آن آنزیم های گوارشی به جای تجزیه غذا در روده کوچک به لوزالمعده حمله می کنند. این وضعیت باعث درد شکمی خفیف تا شدید می گردد که اغلب با تهوع، استفراغ و تب همراه است.

اقدامات مراقبت از خود

اگر شما احساس تهوع می کنید، این پیشنهادات می تواند به شما کمک کند:

*سخت نگیرید. فعالیت می تواند تهوع را بدتر کند.

*آب زیاد بنوشید. قطعات یخ یا نوشابه های میوه ای یخی را بمکید. جرعه های کوچک آب، چای کمرنگ نوشابه های غیرالکلی، نوشابه های ورزشی بدون کافئین یا هر دو را بنوشید. نوشیدن مایعات شکردار ممکن است معده شما را نسبت به سایر مایعات آرام تر نماید.

*از بوهای غذایی پرهیز کنید: غذا نپزید، از رفتن به رستوران ها وسایر مکان هایی که بوی غذا می دهند، پرهیز کنید.

*غذاهای سهل الهضم بخورید. با غذاهای سهل الهضمی مانند ژلاتین، کلوچه ها و نان برشته شروع کنید. وقتی این غذاها را تحمل کردید، غلات، برنج و میوه ها را امتحان کنید. از غذاهای چرب و چاشنی دار پرهیز نمایید.

چه وقت به پزشک مراجعه کنم:

وجود حالات گاه به گاهی تهوع و استفراغ معمولاً نگران کننده نیست. در موارد زیر با پزشک مشورت نمایید:

- تهوعی که همراه با درد یا سردرد شدید باشد، به خصوص اگر این نوع سردرد را پیش از این نداشته اید.

- اگر مدت 24 سات قادر به نوشیدن هیچ چیز نباشید.

- استفراغ بیش از دو یا سه روز ادامه داشته باشد.

- اگر کم آب شده اید و تشنگی بیش از حد دارید. ادرارتان کم شده یا ادرار ندارید و دچار ضعف، گیجی و سبکی سر شده اید.

- استفراغ شما حاوی میزان قابل توجهی خون است، یا قهوه ای تیره است.

 درمان تهوع و استفراغ بستگی به علت ایجاد کننده دارد.

بی تحرکی فرآیند پیری را تسریع می کند

یک مطالعه تازه حاکی از آن است که داشتن یک زندگی بی تحرک ممکن است انسان را از لحاظ ژنتیکی زودتر از موعد پیر کند...

 

مطالعه دوقلوها نشان داد کسانی که در وقت آزاد خود فعالیت جسمانی دارند ظاهرا از لحاظ ژنتیکی جوانتر از همزادان خود که زندگی بدون تحرکی داشتند بودند. 
سبک زندگی فعال و پرتحرک در گذشته به نرخ پایین تر بیمارهای قلب و عروق، دیابت نوع 2 و سرطان ارتباط داده شده است.
با این حال، تازه ترین تحقیقات حاکی از آن است که بی تحرکی نه فقط فرد را در برابر بیماری آسیب پذیرتر می کند، بلکه عملا می تواند فرآیند پیری را تسریع کند. 
تاثیر فشار روانی
محققان اشاره می کنند افرادی که تحرک جسمی ندارند ممکن است در مقابل صدمات ناشی از سلول ها به خاطر قرار گرفتن در معرض اکسیژن یا تورم (التهاب) آسیب پذیرتر باشند. 
محققان نوشتند: "نتیجه گیری مطالعه ما نشان می دهد بزرگسالانی که به طور منظم فعالیت جسمی دارند از نظر بیولوژیکی جوانتر از افراد غیرفعال هستند."
"این نتیجه گیری پیام قدرتمندی دارد که می تواند مورد استفاده متخصصان برای تشویق فواید بالقوه ورزش منظم برای مقابله با پیری قرار گیرد.

فیبروم یا میوم رحم چیست

فيبروم ها شايع ترين تومور خوش خيم

رحمي هستند و يك نفر از هر پنج زن

در سنين باروري

به آن مبتلايند . بسياري از زنان بالاتر از سي و پنج سال دچار فيبروم بدون علامت هستند .

فيبروم ها معمولاً با معاينات پزشكي تشخيص داده مي شوند و در مواردي هم

طي بررسي سونوگرافيك به علل ديگر كشف مي گردند  ، اين توده ها مي توانند

بصورت خونريزي غير طبيعي تا احساس فشار درلگن تظاهر كنند .

بعضاً باعث درد هاي مزمن لگني مي شوند و گاه درد قاعدگي برجسته ترين

علامت اين تومورهاست . تكرر ادرار نيز از جمله علائم اين بيماري بشمار مي رود

علت پيدايش اين توده ها نامعلوم است .

رشد این تومور توسط هورمون های استروژن و پروژسترون تحریک می‌شود و بعد از سن یایسگی چون میزان این هورمون‌ها پایین می‌آید، در نتیجه این تومور کوچک می‌شود. این بیماری در خانم‌های سیاه پوست، دو برابر شایع‌تر از خانم‌های سفیدپوست است، ولی هنوز علت قطعی آن مشخص نشده است. خوشبختانه علی‌‌رغم درصد بالای ابتلا، این تومور یک تومور خوش‌خیم محسوب می‌شود.ادليل قطعي بروز فيبروم رحمي مشخص نيست اما محققان به عوامل زير براي ايجاد فيبروم رحمي اشاره مي‌کنند:
• دلايل ژنتيک
• هورمون: گفته مي‌شود ترشح هورمون‌هاي استروژن و پروژسترون که رحم زن را براي حاملگي آماده مي‌کند ممکن است موجب رشد فيبروم هم بشود.
• عوامل شيميايي ديگر: بعضي از مواد که به نگهداري بافت‌هاي بدن کمک مي‌کنند، ممکن است سبب رشد فيبروم شوند.
• سن باروري
• وراثت: اگر مادر يا خواهر فرد به فيبروم رحمي مبتلا باشد، احتمال ابتلاي وي هم بيشتر مي‌شود.
• نژاد: تحقيقات نشان داده است که زنان سياه پوست بيشتر با خطر فيبروم مواجه هستند تا زنان نژادهاي ديگر. همچنين اين دسته از زنان بيشتر در سنين پايين‌تر دچار فيبروم رحمي مي‌شوند.
رابطه فيبروم با حاملگي

علایم شایع تومورهای خوش خیم رحم
این بیماری معمولا بدون علامت است، ولی به طور کلی علائم بالینی این بیماری عبارت است از : خونریزی‌های حجیم و طولانی قاعدگی، کاهش فواصل بین قاعدگی‌ها، احساس فشار روی مثانه، درد و فشار لگنی، مقاربت دردناک یا خونریزی پس از مقاربت.

در ضمن از عوارض این بیماری می توان کم خونی همراه با ضعف و خستگی و رنگ‌پریدگی را بیان کرد.

راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند.

فيبروم رحمي اغلب با حاملگي ارتباطي پيدا نمي‌کند اما ممکن است در مواردي با نازايي افراد ارتباط داشته باشد. تحقيقات همچنين نشان مي‌دهد که احتمال اينکه زنان مبتلا به فيبروم رحمي زايمان زودرس و مشکلاتي از اين قبيل داشته باشند، بيشتر است.

علايم فيبروم:

• خون‌ريزي شديد قاعدگي

• قاعدگي‌هاي طولاني و خون‌ريزي مابين دو قاعدگي

• احساس درد و فشار

• نداشتن کنترل روي دفع ادرار و يا تکرر ادرار

• يبوست

• درد در ناحيه پشت و يا پاها
• فيبروم خارج از رحم سبب به وجود آمدن مشکلات مربوط به دفع ادرار مي‌شود. فيبرومي که در پشت رحم به وجود مي‌آيد ممکن است يبوست ايجاد کند و فيبروم روي اعصاب ستون فقرات هم موجب درد در ناحيه پشت مي‌شود.

از آنجایی که این بیماری در بعضی افراد بدون درد است، ممکن است با یک معاینه سالانه توسط پزشک تشخیص داده شود. فیبرویید با معاینه شکم قابل لمس می‌باشد و با انجام سونوگرافی، تشخیص کامل می شود.

نواع فیبروم

نوع زیر سروزی که روی سطح خارجی رحم ظاهر می‌شود.

- نوع داخل دیواره‌ای که به دیواره رحم محدود است.

- نوع زیر مخاطی که در سطح داخلی رحم پدیدار می‌شود.

فراموش نکنید که فیبروییدها به ندرت گردن رحم را درگیر می‌کنند.

عوارض احتمالی
عوارضی که در زمان بارداری می‌تواند رخ دهد، عبارت است از:

- سقط خود به خودی (معمولا در نوع زیر مخاطی فیبرویید)‌

- زایمان زودرس (معمولا در فیبروییدهای بزرگ)‌

- امکان جدا شدن جفت وقتی که جفت روی فیبرویید قرار گرفته باشد (در مواردی که فیبرویید بزرگ است رشد جنین ممکن است به خطر بیفتد، زیرا خون بیشتری به سوی فیبرویید جریان می‌یابد و کمتر به جفت می‌رسد.)

از دیگر عوارض این بیماری این است که امکان دارد فیبرویید پس از جراحی دوباره عود کند و سرطانی شدن فیبرویید در کمتر از نیم درصد موارد رخ می‌دهد که معمولا با رشد سریع تومور خود را نشان می‌دهد. البته اگر قبل از یائسگی، جراحی ضرورت نداشته باشد، معمولا این تومورها پس از یائسگی بدون درمان کوچک می‌شوند. در صورتی که جراحی ضرورت داشته باشد، بیمار بستری می‌شود. فیبروییدها در صورتی نیاز به جراحی دارند که خونریزی بیش از اندازه باشد، یا ایجاد علائمی کند که در حامله شدن یا حاملگی فرد اختلال به وجود آورد، و یا در صورت سرطانی شدن یا اندازه بزرگ فیبروییدها.

درمان

امکان دارد برای به حداقل رساندن خونریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود.

همچنین برای کم‌خونی ناشی از خونریزی، مکمل آهن داده می‌شود.

داروی هورمونی محرک گنادوتروپین باعث بروز یائسگی مصنوعی و سریع شده، به طوری که خونریزی متوقف و اندازه فیبرویید کوچک می‌شود. البته این نوع دارو نباید بیش از شش ماه مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین باید بدانید که برای مبتلایان به فیبروم رحمی محدودیت فعالیتی خاصی توصیه نمی‌شود، مگر آن که برای درمان آنها از روش‌های جراحی باز یا لاپاراسکوپی استفاده شده باشد که در این صورت باید مدتی از فعالیت شدید پرهیز کند تا وضعیت عمومی بیمار به حال اول بازگردد.

داروهايي که براي فيبروم رحمي مورد استفاده قرار مي‌گيرند، در واقع هورمون‌هايي را که چرخه قاعدگي را تنظيم مي‌کنند مورد هدف قرار مي‌دهند و علايمي مانند خون‌ريزي شديد قاعدگي را از بين مي‌برند اما خود فيبروم را از بين نمي‌برند گرچه ممکن است تا حدي آن را کوچک کنند. يک دسته از داروهايي که در درمان فيبروم مورد استفاده قرار مي‌گيرند، عبارتند از لوپران و سينارل که ميزان استروژن و پروژسترون را کاهش مي‌دهند و در نتيجه مصرف آنها، قاعدگي متوقف مي‌شود و در نهايت فيبروم هم کوچک مي‌شوداستروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود. لذا اگر مصرف قرص ضد بارداری مضر بود، باید به فکر استفاده از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری باشید.

دانازول هم نوعي داروي ديگر است که ميزان آندروژن يا همان هورمون موسوم به هورمون مردانه را افزايش مي‌دهد و در نتيجه علايم و عوارض فيبروم تخفيف پيدا مي‌کند. اين دارو ضمن کوچک کردن فيبروم ممکن است در عين حال عوارضي هم مانند اضافه وزن، احساس افسردگي، هيجان و اضطراب، آکنه (کک و مک)، سردرد، رشد موي زايد و کلفت شدن صدا داشته باشد که بعضي از خانم‌ها را از مصرف آن بازمي‌دارد. قرص‌هاي ضدحاملگي يا پروژستين‌ها هم خون‌ريزي قاعدگي را مهار مي‌کنند اما اندازه فيبروم را کوچک‌تر نمي‌کنند. انواع داروهاي غيرهورموني هم هستند که خون‌ريزي‌هاي واژني غيرمرتبط به فيبروم را مهار مي‌کنند اما درباره خون‌ريزي‌هاي فيبرومي تاثيري ندارند.
در صورت بروز هر کدام از موارد زير بايد به پزشک مراجعه کرد:

• بروز درد طولاني در لگن

• قاعدگي‌هاي بسيار دردناک

• خون‌ريزي و ديدن لکه در فاصله دو قاعدگي

• درد هنگام مقاربت

• مشکل در دفع ادرار

• درد و خون‌ريزي شديد و ناگهاني.

درمان بر حسب علائم و نیز نتایج اقدامات تشخیصی مختص هر بیمار، انجام خواهد شد و در مواردی که علائم خفیف هستند و اندازه فیبرویید کوچک است، امکان دارد نیازی به درمان وجود نداشته باشد و توصیه شود که بیمار پس از ۶ تا ۱۲ ماه مجددا برای معاینه مراجعه کند و تحت‌نظر پزشک باشد.

ولی در بعضی از موارد ممکن است توصیه به جراحی شود و انواع روش‌های مختلف جراحی وجود دارد. اگر جراحی محدود باشد و فقط بخواهند فیبروم را بردارند، با یک برش کوچک زیر ناف و با دستگاهی که داخل شکم می‌رود، عمل انجام می‌شود.

در عمل لا‌پاراسکوپی شکم باز می‌شود و عمل وسیع‌تر است. چند روش جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:

۱٫ برداشت بافت فیبریدی و باقی گذاشتن بخش‌های سالم رحم که به آن میومکتومی می‌گویند.

۲٫ بریدن رگ‌های خون‌رسان به بافت فیبریدی باعث فروکش کردن رشد آنها می‌شود.

۳٫ برداشت رحم (هیستروکتومی)‌ که تنها راه مطمئن برای درمان فیبروم رحمی است.